Exponent

Piątek rozpoczęliśmy od spotkania ze szczególnym gościem – Carrie, prywatnie żoną Jeremiego (zajęcia z Innowacji), a zawodowo aktorką teatralną i filmową (użyczy swojego głosu w filmie Good Dinosaur – https://www.youtube.com/watch?v=O-RgquKVTPE ). Zajęcia miały charakter bardzo aktywny, a rozpoczęły się od gry Yes let’s (tak zróbmy to!), która polegała na wybraniu przez jedną osobę z grupy czynności, którą wykonywali wszyscy, do momentu, aż ktoś z nas

Wszystko zgodnie z cytatem Paul’a Newmana – „Aby być aktorem musisz być jak dziecko” – zabawy pozwalały wyrwać się z komfortowej strefy i wykonywać pewne nieoczekiwane czynności.

W ten sposób przełamaliśmy w zamkniętym pomieszczeniu, co już stanowiło pewnego rodzaju wyzwanie. Następnie wyszliśmy poza budynek by wykonać publicznie kolejne zadania. Wykonywaliśmy je najpierw w dużej Myślę, że to bardzo fajne ćwiczenia, które przekładają się na podstawowe cechy Design Thinker’a, a mianowicie by działać w grupie, wzajemnie się wspierać i unikać bezpodstawnej krytyki, podążać za swoimi przeczuciami, a przede wszystkim nie bać się próbować nowych rzeczy, które nawet jeśli nie zawsze skończą się powodzeniem to z pewnością powinny być dobrą zabawą („rób to co lubisz, a nigdy nie będziesz musiał pracować” – Konfucjusz). Po tak energetycznym poranku dwie pary przedstawiły w ramach teach back (uczenia grupy zadanego tematu przez dwie osoby) dwie gry:

  • Start, stop, kontynuuj – dla postawionego wyzwania/problemu grupa mam za zadanie określić działania, które należy rozpocząć aby osiągnąć cel (start); czego należy nie robić (stop); a co powinniśmy kontynuować (kontynuuj). Podobne do retrospekcji znanych z procesu tworzenia oprogramowania – przydaje się!
  • pięć kropek – metoda głosowania, która pozwala wybrać jedno z równorzędnych rozwiązań. Każda z osób ma do dyspozycji pięć kropek (można więcej, można mniej – byle nie 1)

Po lunchu wybraliśmy się do firmy Exponent, gdzie pracuje profesor Moncarz (bardzo ważna postać w firmie). Siedziba firmy robi niesamowite wrażenie, co również znalazło odzwierciedlenie w wystąpieniach pracowników firmy. Rozpoczął je wiceprezes ds. finansowych (jest nim od prawie 16 lat (sic!)), który przedstawił profil firmy, wyniki finansowe oraz kierunki rozwoju. Exponent zajmuje się przede wszystkim technicznymi analizami przyczyn katastrof – są to tzw. działania reaktywne (większośc działań firmy); firma bierze również udział w pracach badawczo-rozwojowych oraz na zlecenie rządu. W firmie zatrudnionych jest 750 osób, które są ekspertami w swoich dziedzinach (~60% to osoby po doktoracie, ~25 to osoby z tytułem magistra, ~15% to inżynierowie – ostatnie dwie grupy to osoby głównie z bardzo dużym doświadczeniem zawodowym). Pracownicy należą do kilku działów m.in. Biotechnologia, Chemia, Mechanika, Inżynieria Materiałów. Posiadanie w swoim gronie osób z dużymi kompetencjami buduje od lat markę firmy Exponent, która podejmuje się zadań z gatunku trudne i na wczoraj.

Pierwszy z pracowników omawiał nowe kierunki badań firmy w zakresie nanomechaniki. Pewien nacisk położono na zastosowanie symulacji i modelowania podczas realizacji wspomnianych zadań. Zdaniem inżynierów firmy Exponent symulacje będą stanowić coraz większą część prowadzonych prac, przy czym nadal bardzo ważna pozostanie walidacja modeli. W firmie bazuje się jedynie na rozwiązaniach komercyjnych, które posiadają niezachwianą pozycję na rynku.

Bardzo ciekawą prezentację przedstawił Ellick zajmujący się systemami sztucznej inteligencji stosowanymi do wykrywania min na umieszczonych na drogach (popularne ajdiki -IED). System stosuje najnowsze odkrycia z działu machine learning (uczenie maszynowe), które znajdują zastosowanie w systemach rozpoznawania mowy, wyszukiwania grafiki, etc. Zasada działania opiera się na emisji fali elektromagnetycznej, która po odbiciu się od podłoża wraca i w przypadku występowania jakichś elementów w podłożu generuje paraboidalną odpowiedź w obrazie. Naturalnie ze względu na warunki pracy oraz nierówności terenu mamy do czynienia z bardzo zaszumionym obrazem. Ostateczny wynik to kwadrat różnicy obrazu oryginalnego oraz odtworzonego wstecznie na podstawie wyników po filtracji i detekcji. Technologia jest obecnie stosowana w armii amerykańskiej w operacjach m.in. w Afganistanie. Wyzwanie nadal stanowi dobór odpowiednich progów zadziałania detektorów (podobne wyzwania są powszechne w CERN).

Alex przedstawił działanie w multi-dyscyplinarnych zespołach przy projekcie małej i dużej skali; w Exponent naturalne jest tworzenie zespołów z osób należących do różnych działów, z różnym doświadczeniem i percepcją problemu. Pierwszy temat to analiza wytrzymałości śrubki stosowanej w urządzeniach medycznych, gdzie w ramach ekspresowej analizy (ok 3 dni) wykryto defekt, określono miejsca, w których się rozpoczął i zakończył, jak również sprawdzono zgodność z dokumentacją. Drugi projekt (dwu-miesięczny) dotyczył zbadania przyczyn nieszczelności instalacji gazowej. W ramach prac dokonano analizy wytrzymałościowej materiałów, jak również co ciekawe zweryfikowano aktywność sejsmiczną obszaru (przez odpowiedni dział firmy) co stanowiło klucz do rozwikłania zagadki. Bardzo istotny jest przy tym stały kontakt ze zleceniodawcą.

Na zakończenie kolega profesora Moncarza przedstawił technologię wydobycia gazu łupkowego, jak również obalił związane z tym mity. Jego wiedzę ekspercką potwierdza fakt przyznania nagrody przez American Society of Metallurgy na wygłoszenie wykładów na ten temat na całym świecie. Następnie omawiał prowadzone wspólnie z profesorem Moncarzem analizy katastrof na platformach wiertniczych (w tym „słynna” akcja w zatoce meksykańskiej). W Polsce od lat trwa dyskusja dotycząca rzeczoznawców sądowych, Polaków od lat elektryzują analizy dużych katastrof – firma stanowiąca panel światowej klasy ekspertów pozwoliłaby bardzo szybko rozwiązywać tego typu problemy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *